Καπνοί
από τσιγάρα
και κούπες
γεμάτες καφέ,
δίπλα
στη νοητή γραμμή,
που η δίνη
των λέξεων
ακουμπά
και γνέφει
τραυματισμένη
τη σιωπή μου.

Πήλινα πρόσωπα,
ανέκφραστα,
θαμμένα
κάτω απ' την άμμο
πολυσύχναστης πλαζ,
με χαμόγελα από μπετόν,
τα πρόσωπά μας.

Ίχνη
(English:Traces)
ποιήματα στην Ελληνική 1981-1984, Στόμιο - Λάρισα 1985, σελίδες 48, 5€

Ο χρόνος είναι άνεμος,
που με το φύσημά του
πάνω στην άμμο της ζωής,
θίνες
με λύπες ή χαρές,
εδώ κι εκεί σωριάζει.