Πήλινα πρόσωπα,
ανέκφραστα,
θαμμένα
κάτω απ' την άμμο
πολυσύχναστης πλαζ,
με χαμόγελα από μπετόν,
τα πρόσωπά μας.
Επανάληψη
Συνάντησα
στη μέση του δρόμου
ένα παλιό μου λάθος
και το προσπέρασα.
Βιάστηκα
να επαναλάβω
τον εαυτό μου.
Νίκη
Σύντομη
της νίκης η ζωή.
Κολλάει
στη λάσπη των λαθών,
στη λάσπη της ασφάλτου.
Το μέλλον
Φτερό αετού
θαμμένο στην άσφαλτο,
σιγή ατέρμονη
απόλυτου μηδενός,
λατέρνα σπασμένη
στο τζάκι της βροχής,
το Μέλλον!
 |
 |
 |